Zysk ze współodpowiedzialności

rece-w-okolo-korony-ludzi

Zysk ze współodpowiedzialności

14:25 15 Marzec in Kultura organizacyjna
0 Comments

93 proc. pracowników przyznaje, że wymyśla historie, mające pomóc w uniknięciu oskarżeń o błędy i niedociągnięcia. 88 proc. szuka okazji do zrzucenia winy na innych, a 70 proc. kieruje się zasadą: jeśli nie rozumiem jakiegoś problemu lub sytuacji, to nikt nie może wymagać, żebym coś zrobił, tak wynika z badań przedstawionych przez Partners in Leadership, międzynarodową firmę doradczą i szkoleniową.

68 proc. ankietowanych unika wzięcia odpowiedzialności za powierzone zadanie, choć ma świadomość, że musi ono zostać wykonane, by został osiągnięty konkretny rezultat bądź też ignoruje problem czy też zaprzecza jego istnieniu. 61 proc. zbyt długo zwleka z podjęciem jakiegokolwiek działania, stosując zasadę „Jakoś to będzie”. – Każda z tych odpowiedzi opisuje jeden z podstawowych etapów typowych dla cyklu wiktymizacji, czyli stawiania się w roli ofiary – przekonują Roger Connors, Tom Smith i Craig Hickman, twórcy Zasady Oz i autorzy książki „Zasada Oz. Uzyskiwanie rezultatów poprzez indywidualną i organizacyjną odpowiedzialność”.

Zasada Oz to metodologia wpływania na sposób myślenia i działania, która przekłada się na poprawę wskaźników biznesowych. Inspiracją stała się dla niej amerykańska powieść dla dzieci „Czarnoksiężnik z krainy Oz” L. Franka Bauma, wydana w 1900 r. Utwór opowiada o losach Dorotki i jej przyjaciół, którzy stopniowo uczą się, że posiadają w sobie moc, by osiągnąć wyznaczone cele; w rzeczywistości to opis podróży do własnej świadomości.

Roger Connors, Tom Smith i Craig Hickman uważają, że każdy jest odpowiedzialny za własne sukcesy i powinien próbować przełamać cykl wiktymizacji. Zamiast niepokoju i lęku proponują wypracowanie poczucia odpowiedzialności i zaangażowanie. Te pojęcia to esencja zasady Oz, przy czym odpowiedzialność jest rozumiana jako osobisty wybór wzniesienia się ponad okoliczności i zademonstrowania potrzeby wzięcia na siebie obowiązków. „Wyobraźmy sobie linię pomiędzy odpowiedzialnością a wiktymizacją, która oddziela wznoszenie się ponad bieżącą sytuację w celu osiągnięcia pożądanych rezultatów, od wpadnięcia w cykl wiktymizacji, w którym z łatwością można utknąć. Ani jednostki, ani całe organizacje nie mogą pozostać na linii granicznej (pomiędzy), jako że wydarzenia zewnętrzne nieubłaganie spychają ich Poniżej linii (kiedy w sposób świadomy lub nieświadomy unikać będą wzięcia odpowiedzialności za rezultaty – red.)” – piszą w swojej książce Connors, Smith i Hickman. A good business idea

Jak rozpoznać, że znalazłeś się Poniżej linii:

  • Ignorowanie/Zaprzeczanie. Udajesz, że nie masz pojęcia o istnieniu problemu lub starasz się go zanegować.
  • To nie jest moje zadanie. Wiesz, że coś musi być zrobione, ale unikasz wzięcia za to odpowiedzialności.
  • Wskazywanie na innych. Odmawiasz wzięcia odpowiedzialności za kiepskie wyniki i szukasz okazji do zrzucenia winy na innych.
  • Dezorientacja/Powiedz mi, co mam robić. Używasz argumentu o dezorientacji aby postawić siebie i swoje poczucie odpowiedzialności w lepszym świetle.
  • Chronienie samych siebie. Chronisz samego siebie poprzez konstruowanie wymyślnych i precyzyjnych historii mających wyjaśnić, dlaczego nie można Cię oskarżyć o żadne błędy i niedociągnięcia.
  • Bierne przyglądanie się („Jakoś to będzie”). Decydujesz się biernie przeczekać problem.

Aby przekroczyć linię autorzy proponują zastosowanie czterech Kroków do odpowiedzialności i sięgnąć po lepsze rezultaty, które wpłyną na powstanie nowej kultury organizacyjnej:

1. Zobacz to. Chodzi o obiektywne dostrzeżenie sytuacji i poszukiwanie w sobie odwagi, by poznać z jakim problemem masz się zmierzyć. Oznacza to nieustanne zadawanie sobie pytania: „Co jeszcze mogę zrobić, aby wznieść się ponad okoliczności i osiągnąć pożądane rezultaty?”

2. Przyjmij odpowiedzialność. To podjęcie decyzji i wyrażenie zgody na zaakceptowanie swojej roli we wpływaniu na rzeczywistość. Aby ułatwić zrobienie tego kroku warto postawić sobie pytanie na temat sytuacji w których czułeś się w roli ofiary i w jaki sposób udało Ci się (lub nie) rozwiązać tę sytuację. Korzyści przyniesie szczera odpowiedź na pytania: Gdybyś chciał ostrzec kogoś w podobnej sytuacji przed popełnieniem tych samych błędów, to co byś powiedział? Co byś zrobił inaczej, gdybyś ponownie znalazł się w takiej sytuacji?

3. Rozwiąż to. Dokonanie tego kroku jest możliwe jeśli podejmiesz pracę nad poszukiwaniem rozwiązań – poprzez np.: poszukiwanie i zabieganie o możliwość spojrzenia na problem z innej perspektywy, wytrwałość, stałe zaangażowanie w proces poszukiwania rozwiązań, tworzenie nowych relacji i przejmowanie inicjatywy.

4. Zrób to. Ostateczna odpowiedzialność i przejście Powyżej linii oznacza pokonanie okoliczności, przekucie planów w czyn, wzięcie pełnej odpowiedzialności za rezultaty i proces, który do nich doprowadził; bez względu na to jak i dlaczego Twoja organizacja znalazła się w takiej a nie innej sytuacji.

Zasada Oz jest podstawą programów rozwojowych opracowanych przez firmę Partners in Leadership. Rozwiązania te są stosowane w ponad 50 krajach przez połowę z listy 50 największych firm listy Fortune.

Firmy które zastosowały Zasadę Oz mają na koncie niemałe sukcesy. Odpowiedzialność, zaangażowanie pracowników, kontynuowanie wysiłków i wydajna realizacja mogą bardzo szybko przełożyć się na osiągane przez firmy zyski. Podczas gdy jedne ograniczyły koszty, np. poprzez skrócenie czasu rozmów call center z 3,5 minuty do 1,5 minuty w 111 dni, to inne wprowadziły na rynek 14 nowości w ciągu zaledwie 14 miesięcy. Alaris Medical Systems odnotował 15-procentowy wzrost przychodów w skali roku, podczas gdy u konkurentów wzrost wynosił zaledwie około 3 proc.; w ciągu trzech lat cena akcji wzrosła z 31 centów do 22,35 dolarów.

Autorem artykułu jest Piotr Sobczak.

admin

slawomir.kazimierczak@door.com.pl

Administrator serwisu

Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
500
wpDiscuz
X